Senegambiagroup

Door veelvuldig in Gambia te komen zien wij natuurlijk ook dat de opmars van de Sahel in volle gang is. Al pratende kwamen wij tot de slotsom dat het eigenlijk heel vreemd is dat er op de scholen geen bomen zijn. Bomen is immers het begin van een kleine monocultuur, het begin ook van leven. De grote open zandbakken waarin de verschillende gebouwen van een school staan zijn helemaal niet nodig. Het zou veel gezonder zijn om er schaduwrijke plekken te hebben. Bomen en ander gewas aanplanten kan de kinderen leren hoe belangrijk bomen zijn. Na het lang overwogen te hebben zijn Hinke en Ellen met deze gedachte naar de onderdirecteur van de lower basic school in Tanji gegaan. De man, Momodou Djibba, was direct enthousiast. Niet om de bomen te planten op het midden terrein, dat is nog een stap te ver, maar om een deel van het omliggende land aan te planten met bomen. De zaailingen zouden dan door de leerlingen kunnen worden verzorgd en uiteindelijk zou ieder kind een eigen boom hebben. Ook is de gedachte dat het kind de volle verantwoording voor zijn of haar boom krijgt en dat er lessen zullen over gegeven worden. Jonge bomen die overschieten kunnen mee naar huis genomen worden om daar verder te groeien, waardoor er langzaam maar zeker weer meer groen zal komen in de leefgemeenschap. Helaas zijn de eerste zaailingen verdroogd omdat de waterpomp kapot gegaan was. Die is nu echter vervangen en dus beginnen we van voren af aan. Onze gedachte is om dit bomen kweek project op meerdere plaatsen in Gambia op te zetten. Met name op lagere scholen omdat daar de basis wordt gelegd voor een goed begrip van omgeving en de waarde daarvan.