Senegambiagroup

Reisverslag van ons bezoek aan de projecten in Gambia (klik op de foto's om de films te zien)

Maandag 3 december 2007
Na slechts 2 uren slapen, vertrekken we om 2u naar Schiphol. Het belooft een lange dag te worden. Alles verloopt vlot en omstreeks 14u30 komen we aan in ons hotel Badala Park. Snel even de koffers op de kamer zetten en dan op zoek naar mama Woory. Mama Woory is de mama van Awa Sowe, het meisje dat schoolgeld vraagt aan Gerda en Roger. Vermits ze al een hele tijd niks meer van hen gehoord hebben, zijn ze bijzonder benieuwd. Mama Woory verkoopt normaal op de hoek van de straat nootjes en inderdaad we herkennen haar al van ver.
Ze zit er nog steeds en ze wonen nog op dezelfde plaats. Mama Woory gaat ’s morgens naar de markt in Serekunda, koopt daar voor 2,5€ nootjes en hoopt ’s avond alle nootjes verkocht te hebben voor 3,5€ tot 4€

Dinsdag 4 december 2007
Na het ontbijt bezoeken we de familie Sowe. Financieel hebben ze het zeer moeilijk. Ze hebben nagenoeg niks en leven in een werfhokje waar het binnenregent in het regenseizoen en waar ze met meer dan 10 mensen moeten slapen in 3 bedjes…De matras en stoelen hebben ze vorig jaar nog van Gerda en Roger gekregen. Ze zijn hun nog steeds dankbaar hiervoor. AWA wil verder studeren en we beslissen dan ook om donderdag naar haar school te gaan om te kijken hoeveel het schoolgeld bedraagt ….

Vlakbij de familie Sowe is de Swallow school gelegen waar ook 3 kinderen van deze familie naar school gaan (eveneens gesponsord door Gerda en Roger). De Swallow school wordt geleid door de Belgische dame Els Salembier die ons een uitgebreide rondleiding geeft. In de Swallow school heeft elk klasje zijn eigen kleur en wordt er op een aparte manier les gegeven met leeshoekjes, luisterhoekjes, knutselhoekjes…Bijzonder efficiënt. De school is ook in volle uitbreiding en men is bezig met een volledige nieuwe verdieping te bouwen. Allemaal met financiële steun vanuit België

Op slechts 100m van de Swallow school ligt de Nyodema school waar de meeste van onze sponsorkindjes naar school gaan. We zijn dan ook uitermate zenuwachtig en nieuwsgierig om al deze kindergezichtjes te zien. Wat ons meteen opvalt is dat de directrice Mariama enorm punctueel is en er een heel goede administratie heeft. We zijn er heel goed ontvangen en bezoeken daarna de verschillende klaslokaaltjes op zoek naar de verschillende kindjes wat niet altijd evident is. Eén meisje blijft de hele tijd bij ons. Haar schoentjes zijn volledig versleten, haar kousen helemaal kapot…Heeft zij al sponsorouders? Nee! We moeten er niet over nadenken. Wij willen dat kindje sponsoren. Amie is haar naam en op donderdag gaan we haar ouders bezoeken

Na de school gaan we met Jainaba Bittaye
(je weet wel, ons foto-sponsor-kindje) mee naar haar thuis en het is een fijne kennismaking met de ganse familie.

Woensdag 5 december 2007
Na het ontbijt even relaxen aan het zwembad. Na ons middageten, onze dagelijkse tapalapa, brengen we een bezoek aan Equigambia. Alleenstaande moeders met een basis kleermakersopleiding die niet aan de slag kunnen, omdat ze onvoldoende kapitaal hebben om zelf een atelier te openen, kunnen terecht bij Equigambia. Equigambia geeft hen de kans te werken in een atelier, die is uitgerust met goed materiaal en probeert ook een vaste afzetmarkt te creëren.
Daarna bezoeken we nog enkele kennissen en brengen ook een bezoekje bij Bas, de vriend van Serge Roggeman

Donderdag 6 december 2007
Na het ontbijt gaan we naar Awa Sowe en rijden naar haar nieuwe school Glory Baptist te Bakau. Na meer dan 1 uur rondlopen in de school kunnen ze ons eindelijk zeggen hoeveel het gaat kosten om Awa daar naar school te laten gaan. Bijna 250€ per jaar zonder uniform en zonder boeken. Een heel bedrag dus. Awa moet heel goed weten of ze dit wil en aankan!

Daarna rijden we snel naar de Bakoteh school om Sheik Tijan Ceesay te bezoeken. Een reuze grote school met maar liefst 10 klaslokaaltjes met grade one. In het eerste klasje …niks, tweede klasje … niks…. Maar we hebben geluk. In het 4 klasje zit Sheik Tijan.

Het was nu snel terug naar Kotu want vandaag gaan we na schooltijd met Amie mee naar huis. We zijn net op tijd en stappen een heel stuk met Amie mee totdat ze plotseling niet meer weet waar ze woont! En wat nu? Dan maar terug naar school wandelen. Daar blijkt dat ze totaal de verkeerde richting is uitgelopen. Gelukkig komt haar papa ons al tegemoet. Amie leeft even armzalig als de familie Sowe. Ze hebben amper iets. Haar mama is vertrokken naar Senegal en haar papa woont samen met zijn ouders, die ook voor Amie zorgen. We beloven terug te komen met schoentjes voor Amie.

Aangekomen aan het hotel bespreek ik met mama Woory nog even de details van de school van AWA en na een verfrissing gaan we naar het internet café in Kololi om een mail te sturen naar Gerda en Roger ivm het schoolgeld van AWA

Vrijdag 7 december 2007
Onze week is bijna om en we moeten nog veel doen. Na het ontbijt gaan we op zoek naar postzegels voor Awa, zodat ze altijd brieven kan schrijven naar Gerda en Roger. Daarna wandelen we via het strand (45 min) naar Kololi. We bezoeken opnieuw het internetcafé om onze mail te checken en brengen daarna een bezoek aan onze fruitmadam en vrienden van de craftmarket. Ze zijn allemaal zo blij ons te zien. ’s Avond hebben we Pa en zijn vrouw Kaddy uitgenodigd op een etentje in Kololi en het is een fantastisch leuke avond met hen.

Zaterdag 8 december 2007
Vandaag hebben we ons verslapen. Het is bijna 10u. Snel, snel … ontbijten. We halen het nog net. Omstreeks 12 uur worden we opgehaald door Lamin. Lamin werd 6 jaar opgevoed door Edgard Loots uit Sterrebeek en woont nu terug in Gambia. Hij is een echte geluksvogel dat hij Edgard heeft leren kennen. Sinds hij terug in Gambia is, heeft hij werk, is hij getrouwd en woont in een mooi huisje. Zijn vrouw Fatou is een geweldig dynamisch jonge vrouw die van aanpakken weet. Het is een heel fijne dag bij hun thuis. Volgende keer gaan Martine en Edgard samen koken voor hen en de familie, alhoewel we nu ook zeer lekker gegeten hebben

Zondag 9 december 2007
Vandaag gaan we met de bushtaxi naar de markt in Serekunda om schoentjes te kopen voor Aimy. Met maar liefst 18 personen zitten we in zo’n VW busje en na ½ uur zijn we op de markt voor amper 6 BEF. Schoenen kosten hier nagenoeg niks. Voor 0,5€ heb je aanstekers en voor 2€ mooie schoentjes. Bij onze terugkomst stappen we af bij de compound van Amie en brengen haar de schoentjes. Het was wenen bij ons vertrek. Gelukkig zijn we er eind januari weer. Namiddag rust Martine even uit aan het zwembad en Alex maakt een fikse wandeling naar Kololi. ’s Avonds zijn we uitgenodigd bij Pa en eten er een lekkere fish yassa.

Maandag 10 december 2007
Het is een morgen om snel te vergeten. Ik heb nog zoveel te doen en onze bus vertrekt om 12u30. Ik heb met Awa afgesproken om 9u aan de hoofdweg, maar als ik bij haar thuis aankom, blijkt ze nog aan het douchen te zijn (in de natuur met een emmer water) en we vertrekken er pas rond 9u30. Met de nodige maandagochtendspits komen we pas aan in haar school om 10u15. Na bijna 1 uur rondgeloop blijkt alles in orde te zijn en kunnen we vertrekken. Maar dan moet ik nog naar AWA haar thuis, naar de Nyodema school, Lamin en Ensa komen nog afscheid nemen….
Het is 12u als alles afgelopen is. Snel naar de kamer, kluis leegmaken, koffers pakken, douche nemen en naar de receptie, want daar staat de bus al te wachten………